21.8.07

Oohhhh Tatili

Bu tatilin özeti denize doğru bakarak derin bir nefes alıp "Oohhh" nidasıyla ve gülümseyerek salıvermekti. Herşey bu hafta başında Shrek'e "bak, sonraki haftasonu Gülsen'in düğünü var, sonraki haftasonu 30 Ağustos, sen Süzmebal'ı Antalya'ya götüreceksin; uzun haftasonu tatili yapacaksak bir bu haftasonu mümkün, sonra Eylül gelecek" dedim. O da ertesi gün, uzun zamandır çok görüşmediği, ama bir süredir yeniden yolları kesişen bir üniversite arkadaşı ile buluştuğunda tatil konusu açılmış. Meğer o da iş değiştiriyormuş, Eylül başında yeni işine başlamadan önce tatil yapacakmış. Bir önceki yazıdaki suşi misafirimiz de o. Suşileri yedikten sonra, gecenin 11'inde başladık nereye gitsek diye konuşmaya. Assos'ta, Bozcaada'da birkasç yeri aradık, hiçbirinde Perşembe girişli iki oda yoktu. Sonra Mete birden "ya niye benim Bodrum'daki pansiyona gitmiyoruz?" dedi. Biliyoruz ki, oraya gitmek onun için çok değişik bir program değil, pansiyonu annesi işletiyor zaten, ama meğer iki gün önce kızını göndermiş Bodrum'a, babaannesinin yanında tatil yapsın diye. Olurdu olmazdı derken karar verildi, Perşembe sabahı yola çıkıldı.
Feribotta kahvaltı fikriyle Beylerbeyi'nde köşedeki dükkandan kıymalı Boşnak böreği alışımızla başlayan çok lezzetli ve çok kalorili tatilimiz 5 gün boyunca başladığı gibi sürdü. Susurluk'ta sadece çay-kahve molası verdik ki öğle yemeğini Manisa'da Köfteci Ali'de yiyebilelim. Vestel fabrika satış mağazasının hemen yanından sanayi sitesine sapılıyor, bir sol, bir sol daha, işte orada. Kağıtta köfte gerçekten çok leziz. Kağıtta denince ben bunu pişme yöntemi sanmıştım ama meğer tabak yerine kağıt üstünde servis yapıldığı için öyle deniyormuş. Ben kokoreç sevmem ama Shrek'inkinden tattım, o da çok güzel. Gerçi böyle bir yer için biraz pahalı bence, üç kişi tıka basa doyduk ama 60 küsür lira verdik.



Akşam Yalıkavak'a vardığımızda başladı bizim "oohhh"lar. 7.30 gibi vardık, mayoları giyip cup denize. Sonra bir Yalıkavak gezintisi, meğer yorulmuşuz da farkında değilmişiz; fazla geç olmadan cup yatağa.

Sağ köşedeki turuncu-mavi havlu ikilisi bizimki, mavi terliklerim orada olduğuna göre ben denizdeyim, fotoğrafı Shrek çekmiş.

Ertesi sabah kahvaltıya indiğimizde önce sahile gidip havluları şezlonglara koyalım, saz şemsiyesiz kalmayalım, bir de yüzüp öyle çıkalım derken keyif zamanları başlamış oldu. Sahil dediğim odadan 50 adım. Üst kattan aşağı inmesi 20, pansiyonun bahçesinden çıkmak 10, denize varmak 20... Denizden çıkınca çay çok güzel gelir ya hani, dereotlu domates ve lor da yakışıyormuş, limon kabuğu reçeli de... Mete gün içinde tepsiyle kumsala çay getirdiğinde de "bi dakka, çay nasıl iyi gider? Islaaak" derken kendimi suya atıyordum.


Yalıkakavak'tan az ilerde tepede Geriş köyü varmış, orada da Mete'nin bizi mutlaka götürmek istediği bir yer varmış: Evgenya... Önceden yer ayırtılırmış, çünkü ancak 10 masası filan varmış. Sarmaşıklar arasından bir evin önündeki sahanlığına girip merdivenlerden 2 kat yukarı çıkıyorsunuz, karşınıza nefis manzaralı bir teras çıkıyor. Bizim oohhh çekmeler şiddetleniyor. Sonra kızl bir günbatımı nefes kesiyor. Mezeler öyle güzel ki balığa yer kalmıyor. Yok yok, anlatmakla olmuyor.

Balık keyfini ertesi akşam pansiyonda yaptık. Hem bizim hem de pansiyondaki isteyen diğer müşteriler için bahçe kapısının içine mangal kuruldu. Bir masa dolusu da zeytinyağlı ve salata yapmışlar, yeme de yanında yat; deniz börülcesi, yoğurtlu havuç kızartması, soslu patlıcan ve hatırlayamadığım diğerleri...


Meğer Mete'nin dayısının hanımı dükkan açmış, daha önce evde yaptığı şeyleri artık orada yapıyormuş. Bir de gittik ki börekler, poğaçalar, gözlemeler, dolmalar, mantılar, tatlılar... Biraz ondan, biraz bundan derken geri yürüyecek halimiz kalmadı ama hala şu tatlıdan da yanımıza alsak, akşama yeriz diyordum. Baklava hamuru gibi bir şey açıp için toz şekerle robottan geçirilmiş limon kabuğu koyup sarıyordu, aklım kaldı. Dükkan çarşıda değil, biraz gözden uzak. Daha çok sipariş üstüne evlere, cafelere, restoranlara yapıyormuş. Dükkanın ismi Dürdane olduğu için önce adı zannettim ama adı Nilgün'müş. Dükkanın isminin niye Dürdane olduğunu sorunca anlattı. Rüyasında ona kuracağı yerin "inci tanesi" anlamına gelen ve d harfi ile başlayan bir adı olacağı söylenmiş. Herkese sormuş sorşturmuş, bulamamış; sonunda tam pes etmiş, adını "İnci Tanesi" koyacakmış ki bir hanım dükkanın adını ne koyacağını sormuş, Nilgün Hanım da "İnci Tanesi" deyince "Aa, yani dürdane" demiş; iyi mi? Ben bu tatilden kesin en az iki kilo alıp döndüm ama hiç pişman değilim. Fotoğrafları Mete'nin makinasında kaldı ama ben size adresini, telefonunu vereceğim; okuyanlar, Yalıkavak'a yolu düşenler uğramadan dönmesin:


Dürdane (Nilgün Bumin)

Yalıkavak İş Merkezi No:23 (Pasaj İçi)

Tel: 0252 385 35 37

Atatürk Caddesi üstündeki fotoğrafçıyla Yalıkavak taksinin arasındaki sokağa giriliyor; ilk sağdan bir araya girilip binanın ortasındaki iç bahçeye gelince solda göreceksiniz.

Neredeyse Bodrum'a inmeden dönüp gelecektik, ama son akşam bir şans verelim dedik. O akşam Shrek de ben de Bodrum fobilerimizi yendik. Bodrum hala güzel. Kaleden eski Halikarnas'a doğru yürürken sağdaki pansiyonların altlarında restoranlar, barlar, hatta kebapçılar var; açık kapılarından içeri bakınca aralıktan deniz görünüyor, taşlık sahile masalar koymuşlar, günbatımını beklerken ayağınızın dibine kadar gelen dalgaların sesini dinleyerek oohhh çekebiliyorsunuz. Gecenin 3'ünde barlar sokağında yürümek zorunda değiliz; aynı günlerimizi beach'lerde geçirmek zorunda olmadığımız gibi. Bodrum'un bizim sevdiğimiz yüzünü gördük geldik. 3 gün kalıp dönmemiz de iyi oldu aslında, tadı damağımda kaldı. Zaten daha uzun süre kalmak tehlikeli olurdu, hiç dönmek istemeyebilirdim. Evin kredi borcu, çocuğun geleceği, hepsi bir anda çok anlamsız gelebilir insana; yaşamak için neye ihtiyacımız var ki gerçekte? diye düşünmeye başlayabilir. (Buna kendi kendine telkin diyebilir miyiz?)

Pazartesi sabahı annemle Güvercinlik'te buluşup onu evine bıraktık, oradan da yola çıktık. Dönüşteki öğle yemeğini ise Akhisar çıkışındaki Köfteci Ramiz'de yedik. Kalabalık olduğu için biraz fast food atmosferi var ama aslında köftesi de, salata barı da gerçekten çok iyi; meşhur oldu, tıklım tıklım doldu diye bozmamış.

2 günü yolda, 3 günü plajda geçen bir tatil ancak bu kadar dinlendirebilir, bu kadar keyif verebilir diye düşünüyorum. Dahasına hayal gücüm yetmiyor.

11 yorum:

Burcu dedi ki...

Sanki minik bir tatil yaptım, Dory.
Bu sene bana tatil yok ya, çok iyi geldi yazın. Seneye neler yapabileceğimin hayallerini kurmaya başladım. Sağolasın:)

pelin dedi ki...

ah ne kadar guzel gecmis tatiliniz. ne guzel yerlere gitmissiniz. canim yiyecek birsey istemis gibi oldum. nerdeyse agzimin suyu akti diyicem:)

yalikavaktaki pansiyonun adini yazmamissiniz. eger ozellikle gizli tutmak gibi bir niyetiniz yoksa, onu da paylasabilir misiniz?

ben sizin yazilarinizi takip ediyorum birsuredir, ama yazmamistim hic. sanirim benim de iyi bir (hatta birkac) Ohhh cekmeye ihtiyacim var.
sevgiler

dory dedi ki...

gizli değil tabii, hatta aslında fotoğrafta okunuyor; adı cüneydi pansiyon, web sitesi de var (www.pansiyon.cuneydi.com). giderseniz umarım siz de beğenirsiniz. benden selam söyleyin diyemiyorum, çünkü dory derseniz tanımazlar:)
sevgiler

Adsız dedi ki...

Ben de suşi resmi görmekten bıkmıştım, merak ediyordum,demek ki tatildeymişsiniz.Allah içinize sindirsin.
Sevgilerimle,

İzmir'den
Gül Göktuna

endiseliperi dedi ki...

hımm bodrum'dan ben de hoşlanmam. ama bu şekliyle gerçekten çok çekici görünüyor. tatilinizin iyi geçmesine sevindim.

sevgiler.

pelin dedi ki...

fotografta okunuyor evet:) yorumu yazarken nedense benim aklimda "durdane" kalmis, okudugum tabelada o yaziyor sandim. pardon:)

Koyubeyaz dedi ki...

Dorycim snein adina sevindim ve kendi adimada gidemedigim tatilin hayalini kurdum. iyi geldi sagol :))

zilsizzarife'nin yeri dedi ki...

Hızlı ama keyifli ne güzel benimde canım kaldı:)

ÖNEMLİ dedi ki...

ÖNEMLİ
Merhaba,
Ben Elvan S. Şu ana kadar tüm blogunuzu okudum ama daha önce hiç yorum bırakmamıştım. Bugün Kelebek gazetesini okurken sizi hatırladım ve belki işe yarar diye aşağıdaki yazıyı kopyalıyorum. Güzin Abla köşesine geçtiğimiz günlerde sizin durumunuzda olan biri yazı yazmış avukat olan bir okurdan da cevap gelmiş. Aynen şöyle yazıyor;
Anne-baba evli değilse velayet anneye aittir
Sevgili Feyza Hanım. Evlilik dışı çocuğun velayeti ile ilgili sorun yaşayan bir okurunuza ilişkin yazı vesilesi ile; çok sık yaşanan ve karşılaşılan, size de sıkça yöneltilen bir sorun olduğu için; yeni TMK ile kabul edilen yeni bir madde ile evlilik dışı çocuğun velayetinin hiçbir mahkeme kararına gerek olmadan, kanun gereği annesine ait olduğunu belirtmek istedim. 4721 Sayılı Yeni Türk Medeni Kanununun 337. Maddesi: "Ana ve baba evli değilse velayet anaya aittir" diye kesin ve açık bir hükümle evlilik dışı doğan çocuğun yasaya göre velayetinin anneye ait olduğunu belirlemiştir. Sorun sahibi hanım, velayet hakkı kendisinde olduğu için dilediği zaman ve gördüğü yerde çocuğunu babadan alabilir. Tabii tek sorun, çocuğun yerini bulmak. Ama ne yazık ki, bu yeni kanun maddesi bilinmediği için anneler acı çekmeye devam ediyor. Yani evlilik dışı çocuk doğuran anne, bu eski kanun zamanındaki gibi velayet için dava açması gerektiğini düşünüyor, yasal olarak zaten sahip olduğu velayet hakkını kullanamıyor.
Size yazan hanım, dava açtıklarını, ama nikah olmadığı için davayı kaybettiğini söylüyor ama gerçek böyle değil, o böyle zannediyor. Mahkeme büyük ihtimalle, kanunen zaten velayet hakkı davacı kadının, dava açmasına gerek yok, dava gereksiz demiştir. O da dava düştü sanmış olabilir. Ve yine çok önemli bir madde: yeni Türk Ceza Kanunu’na göre, velayeti kendisinde olmayan çocuğu, babanın kaçırması suçtur. Kadın bu konuda Cumhuriyet Savcılığı’na suç duyurusu yaparsa baba, üç ay hapis cezası alır ve bu ceza paraya çevrilemez, ertelenemez ve hapse girer. Size bu konuda danışan çaresiz kişilere, bu bilgiler eşliğinde, çok daha etkin yardımda bulunma imkanınız olduğunu tekrar hatırlatmak ve kendimce size ve onlara yardımcı olmak için yazdım. Av. Hatun Olguner/ Adana

Umarım bu bilgi işinize yarar kanun maddelerini araştırın belki bir faydası olur.

Hoşçakalın.

ES

dory dedi ki...

Ah Elvan ah, o gün şirkette de gösterdiler, okudum o yazıyı. Ben de kaç yıldır aynı kanun maddesine dayanarak velayet kanunen bende diye tutturdum, ama savcı ve hakimlerin yorumuna bağlı yine de. Oğlum o kanunun yayınlanmasından önce doğduğu için ve eski kanunda bu durumla ilgili hiçbir ifade geçmediği için de mahkeme kararı gerektiğini söylüyorlar. Velayet davası da İstanbul'un en yavaş hakimlerinden birine düşünce halimiz bu işte...

ES dedi ki...

Hay Allah diyecek bir şey yok bu durumda. Böyle kanunlar olmaz olsun.
Her akşam dualarımdasınız, merak etme en güzel şekilde tez zamanda çözülecek.
Sevgiler
ES